Kariera Ann Tollefson w edukacji językowej to historia pasji, pionierskich działań i akceptacji zmian. Zaczynając jako nauczycielka języka francuskiego w gimnazjum, jej droga obejmuje dziesięciolecia, w tym role nauczycielki w szkole średniej, administratora dystryktu i kierownika języków na szczeblu stanowym. Ale jej ścieżka nie zawsze była wyraźnie zarysowana. Była to podróż zaznaczona przez serendypicznosć i gotowość do przyjmowania okazji, gdy się pojawiały. Jej początkowe zanurzenie w języki nie było napędzane jasną wizją stania się krajowym liderem w edukacji językowej; to była podróż, która rozwijała się krok po kroku.
Ann Tollefson z grupą studentów w Paryżu, Francja
Gdy Ann zaczęła uczyć w 1963 roku, odkryła głęboką miłość do zawodu, pomimo wyzwań związanych z przestarzałymi materiałami i metodami nauczania, które były powszechne w tamtym czasie. Przypomina sobie erę metodologii audio-lingwalnej, gdzie studenci zapamiętywali dialogi, nie rozumiejąc ich naprawdę. To podkreśliło brak wspólnej definicji biegłości i oceny wyników w tym, co opisuje jako "dni pionierskie".
Ann szybko zrozumiała, że dziedzina języka ma wiele pracy do wykonania, aby dostarczyć doświadczeń edukacyjnych, które przygotowują studentów do wykorzystania swoich umiejętności w rzeczywistym świecie.
Doświadczenia Ann również ujawniły geograficzne podziały w edukacji językowej. Wspominała prezentację na temat nauczania na odległość podczas swojego pierwszego spotkania w ACTFL od przedstawiciela z Minnesoty. W miejscach takich jak jej rodzimy stan Wyoming, nauczanie na odległość było często jedyną możliwością dla uczniów, aby uczyć się języków innych niż angielski. Kiedy przedstawiciel z wybrzeża wschodniego zapytał, dlaczego nauczanie na odległość jest ważne, Ann zdała sobie sprawę z unikalnej perspektywy, którą mogła przynieść do tej dziedziny. Zainspirowało ją to do kontynuowania dążenia do przewodzenia w roli lidera, co zaowocowało jej wyborem na Prezydenta ACTFL w 1997 roku.
Ann Tollefson przed swoją pierwszą galerią sztuki.
Rozważając swoją karierę, Ann podkreśla znaczenie otwartości na zmiany i nowe możliwości. Jej rada dla młodych ludzi to bycie odważnym, tworzenie własnych ścieżek i nie ograniczanie się do jednej roli czy tożsamości. Jej różnorodne doświadczenia, w tym zaangażowanie w nauki humanistyczne i podróż Fulbrighta Hayesa do Afryki, wzbogaciły jej nauczanie i perspektywę. Ann rozwinęła również pasję do sztuki, tworząc to, co opisuje jako "drugą karierę" jako artystka.
Jednym z niezmiennych marzeń Ann jest szerokie przyjęcie metody dwujęzycznego zanurzenia, szczególnie dla dzieci z obszarów wiejskich, które mogą nie mieć dostępu do różnorodnych języków i kultur. Uważa, że każde dziecko powinno mieć możliwość nauki w takim wzbogacającym środowisku, które może znacznie poszerzyć ich horyzonty.
Historia Ann Tollefson nie dotyczy tylko tytułów, które posiadała, czy ról, które pełniła. To historia o dożywotnim zaangażowaniu w edukację językową i przekonaniu, że każdy człowiek może zrobić różnicę. Jej podróż jest dowodem na moc pasji, działania na rzecz innych, wytrwałości i gotowości do przyjęcia i wprowadzenia zmian w świecie nauki języków.
